كه إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها وَ لا يَخافُ عُقْباها در مجمع البيان گفته كه اهل مدينه و ابن عامر فلا يخاف بكلمهء فا خوانده‌اند و اينچنين است در مصاحف اهل مدينه و شام و بعد ازين گفته و روى عن ذلك عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام و همچنين در جوامع الجامع گفته كه « و قرئ فلا يخاف بالفاء و روى عن ذلك عن الصادق عليه السّلام و فى تهذيب الاحكام فى الموثق عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال الرجل اذا قرأ و الشمس و ضحيها فليختمها ان يقول صدق اللَّه و صدق رسوله قلت فان لم يقل الرجل شيئا من هذا اذا قرأ قال ليس عليه شىء » يعنى در حديث موثق از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه شخصى چون قراءت و الشمس كند على رغم قوم ثمود كه تكذيب پيغمبر خود كردند بايد كه بگويد « صدق اللَّه و صدق رسوله » راوى گفت من عرضكردم كه اگر كسى بعد از ختم سوره اين عبارت را نگويد برو گناهى هست ؟ حضرت فرمود بر او چيزى نيست